Konsolidacja amerykańskiego sektora bankowego znów przyspiesza, a ogłoszone w tym tygodniu połączenie EverBank i WaFd, tworzące kredytodawcę o aktywach rzędu 75 miliardów dolarów, jest jej najbardziej widocznym przejawem. Odruchowa reakcja każdego, kto trzyma akcje dostawców oprogramowania bankowego, jest negatywna: dwóch klientów staje się jednym, więc dostępna baza amerykańskich banków i kas oszczędnościowych, która spadła już z ponad 18 000 w latach 80. do poniżej 4500, kurczy się jeszcze trochę. Ten odruch jest odwrotnością tego, co wydarzy się w najbliższych kilku kwartałach, a powód zapisany jest w samych umowach.
Umowy na obsługę systemów centralnych zawierane są na pięć do siedmiu lat i są wprost wycenione przy założeniu, że bank zostaje. Jeśli klient odchodzi przed czasem, czy to z powodu przejęcia, czy zmiany dostawcy, jest winien płatność z tytułu rozwiązania umowy, która zwykle pokrywa znaczną część pozostałej wartości kontraktu. W branży funkcjonuje to pod konkretną nazwą: opłaty za dekonwersję. Jack Henry ujawnia je jako osobną pozycję w dezagregacji przychodów, Fiserv i FIS księgują odpowiadające im przychody z rozwiązania umów wewnątrz swoich segmentów bankowych. Kluczowa cecha to marża. Wykupienie kontraktu nie wiąże się z żadnym dodatkowym kosztem realizacji, więc pieniądze przechodzą na poziom wyniku operacyjnego niemal w całości. Fala fuzji to, mechanicznie rzecz biorąc, fala takich płatności.